هیاهواز روزی برای جشنواره کاشان شروع شد که گروه، اسم تعدادی رو روی بورد دانشکده زد و اعلام شد که نفرات اعزامی  به کاشان این افراد هستند. خلاصه تازه بچه ها یادشون افتاد که چقدر خوب می شد چشماشونو باز می کردند و پوستر رو پشت شیشه اتاق گروه می دیدن و کار میفرستادن. چه قیل و قالی بود. خلاصه بلیط ها آماده شد و حرکت کردیم.

ما دوسه نفر که از بچه های رنگرزی رفته بودیم کاشان، شاد وخوشحال بودیم که کار فرستادیم و کارا داوری شده و فقط مونده ما بریم و جایزه ها وتقدیر نامه ها رو دریافت کنیم غافل از اینکه کارا دیر رسیده بود و اصلا داوری نشده بود. البته بماند که فقط همون  سه تا کاری که بچه های رنگرزی دانشکده ما فرستاده بودن و یک کار دیگه که نمی دونم مال کدوم دانشکده بود توی قسمت رنگرزی نمایشگاه  نمایش داده شد ومن گفتم خوب، حتما کارهای منتخب کارهاییه که تو نمایشگاهه و تو دلم هنوز باور نکرده بودم که داوری نشده ولی زهی خیال باطل. روز اختتامیه که تقدیر نامه ها رو دادن، بخش طراحی و بافت که تموم شد من منتظر بودم که جوایز بخش رنگرزی  رو اعلام کنن. بااینکه میدونستم کارای بچه های ما انتخاب نشده ولی اینجا غیرت رنگرزی بودنم که گل کرده بود که بین بافت و طراحی اسامی رنگرزی ها رو هم اعلام می کنن. دیگه فرقی نداشت کدوم دانشگاه و کی. ولی متاسفانه اعلام کردن رنگرزی جزء داوری نبوده وسریع رفتن سرجوایز بخش های دیگه.اینجا بود که تموم انرژی که توی دستام جمع کرده بودم تا صرف غیرتم کنم خشکید وتا آخر مراسم آروم یه کنار نشستم.

آخر مراسم بچه هایی که از دانشگاههای دیگه بودن و منتظر بودن ببینن تکلیف جوایز اون کارای قشنگ رنگرزی چی شد، اومدن طرفم و جویای احوال کارا شدن. ولی فقط جوابشون سکوت بود چون نمی دونستن تقصیر کیه و داشتم تجزیه و تحلیل می کردم و از سالن خارج می شدم که با خانم رسولی مواجه شدم که گفتند اسامی بچه هایی که کار دادن رو بدین تا یه تقدیری هم از بچه های رنگرزی بکنیم بهتون تلفن می زنیم وهمچنان دارن تلفن می زنن. خلاصه با غممون ساختیم و بر گشتیم. حالا تقصیر ماست که کارارو دیر فرستادیم یا تقصیر اونا که اصلا بخش داوری رنگرزی نداشتن. هنوز بین علما اختلافه!

صبا راستی